Tæknimiðstöð Íslands

Málþing um tæknimiðstöð var haldið að Hótel Loftleiðum 3. maí 2011. Þingið var samstarfsverkefni ÁTAKs og þriggja annarra áhugamannafélaga; Samtaka frumkvöðla og hugvitsmanna; félags kvenna í nýsköpun og Félags íslenskra kennara í nýsköpunar- og frumkvöðlamennt.

Heiðursgestur þingsins og aðalframsögumaður var Grant Troop, varaforseti Ontario Science Centre í Toronto. Hann flutti þar ágæta kynningu á starfsemi OSC og fjallaði í leiðinni um eðli og starfshætti tæknimiðstöðva almennt, en OSC hefur stundað ráðgjafastarf á þessu sviði um allan heim. Hann vék nokkuð að þeirri gagnsemi sem stofnun tæknimðstöðvar hérlendis hefði í för með sér, einkum sem stuðningsúrræði fyrir menntun og örvun i nýsköpun og verklegum greinum. Sagði hann slíka gagnsemi augljósa ef litið væri til reynslu annarra þjóða, til dæmis Norðurlandaþjóðanna. Þegar tæknimiðstöð verður stofnuð hérlendis telur hann liggja beinast við að líta til fyrirmynda í Evrópuríkjum. Þar væri Heureka Science Center í Finnlandi almennt talið til mikillar fyrirmyndar.

Valdimar Össurarson, verkefnisstjóri og stofnandi ÁTAKs flutti erindi um starf samtakanna og stefnumál. Hann minntist á hvernig hið ágæta íslenska menntakerfi hefði hikað við að tileinka sér þá öflugu aðferðafærði sem science center eru í öllum okkar samanburðarlöndum. Fór hann yfir hina löngu baráttu ÁTAKs fyrir málefninu, sem um of hefur einkennst af tómlæti stjórnkerfis og stofnana, en um leið seiglu og áhuga einstakra eldhuga. ÁTAKi hefur þó ýmislegt áunnist á þessum tíma. Tekist hefur að kynna samtökin nokkuð, þannig að nú eru fleiri meðvitaðri um þessar sérstæðu stofnanir. Fyrir liggur vandað sérfræðiálit sem dregur fram brýna þörf fyrir tæknimiðstöð. Þá er verkefnið nú komið á dagskrá stjórnvalda með því að það er liður í Sóknaráætlun 20/20. Framundan er frekari barátta fyrir markvissri og tímasettri áætlanagerð stjórnvalda.

Svanborg R. Jónsdóttir, sem hefur langa reynslu sem kennari á sviði nýsköpunar og frumkvöðlamenntar; stofnandi FÍKNF og núverandi doktorsnemi á þessu sviði flutti erindi um sitt sérsvið. Þar rakti hún gagnsemi og nauðsyn þess að kennslu í nýsköpunar- og frumkvöðlamennt væri vel sinnt í skólum og að námskrá væri skýr í þessum efnum. Tók hún dæmi um vel heppnaða kennslu í þessum greinum og fór yfir frammistöðu nokkurra metnaðarfullra skóla.

Eftir framsöguræður og kaffihlé hófust almennar umræður um málefnið, og sátu framsögumenn fyrir svörum. Fundargestir voru mjög áhugasamir um málefnið og fjölmörgum fyrirspurnum var beint til ræðumanna. Flestar beindust þær að Grant Troop, og lék mönnum m.a. hugur á að vita um hans framtíðarsýn og viðhorf; hvernig rekstri væri háttað; hvernig tæknimiðstöð gæit sem best þjónað menntun o.fl.

Fundurinn var sæmilega sóttur, sé tillit tekið til hins mikla fjölda málþinga sem nú eru auglýst og hinnar miklu veðurblíðu. Hinsvegar hefðu fleiri komist í salinn, og er umhugsunarefni hve margir skólar létu þetta framhjá sér fara. Fundarboð var sent í tölvupósti á alla grunn-, framhalds- og háskóla landsins; til allra sveitarfélaga; til allra þingmanna og fjölda ráðuneyta, stofnana og félaga. Þá var málþingið einnig boðað á póstlista aðildarfélaganna og auglýst í 4 daga á samtengdum rásum Rúv. Fréttatilkynningar voru sendar á alla helstu fjölmiðla landsins en þeir sinntu þeim yfirleitt ekki. Væri það verðugt rannsóknarefni að skoða ábyrgðartilfinningu fjölmiðla í mikilvægum málum varðandi framtíð þjóðarinnar. Allir eltust þessir fjölmiðlar við nýafstaðið kóngabrúðkaup í Bretlandi með daglöngum sérútsendingum og öðrum tilkostnaði. Þeir þegja hinsvegar allir sem gröfin þegar áhugafólk reynir að færa þjóðina í átt til hins siðmenntaða umheims. Rétt er þó að undirstrika þá undantekningu á þessum sofandahætti að Spegillinn, fréttaþáttur Rúv, tók viðtal sem þessu tengdist og sendi það út að loknu málþinginu.

VÖ