Tæknimiðstöð Íslands

Í tengslum við komu Grant Troop hingað til lands héldu forráðamenn ÁTAKs fundi með stjórnvöldum. Farið var fram á fundi með menntamálanefnd og iðnaðarnefnd Alþingis og með ráðherrum iðnaðar og menntamála. Menntamálanefnd og mennta- og menningarmálaráðherra gáfu góðfúslega kost á fundi, en iðnaðarráðherra var fjarverandi á þessum tíma. Sótt var um fund með iðnaðarnefnd með fremur litlum fyrirvara og má e.t.v. kenna því um að ekki varð af honum.

Menntamálanefnd Alþingis tók á móti Valdimar, Elinóru og Grant Troop að morgni 3. maí, en það var þá fyrsti fundur nefndarinnar eftir páskafrí. Nefndin var nánast fullskipuð. Skúli Helgason formaður nefndarinnar gaf Valdimar fyrst orðið. Hann þakkaði fyrir þetta tækifæri til kynningar á málefninu. ÁTAKi hefði þótt nauðsynlegt að gefa stjórnvöldum færi á að hitta Grant Troop, einn helsta sérfræðing heims um tæknimiðstöðvar. Valdimar vísaði til þess erindis sem ÁTAK hafði sent inn fyrir fundinn og nefndarmenn höfðu í höndum, en þar var gerð grein fyrir starfi og markmiðum ÁTAKs og stöðu málefninsins. Grant Troop lýsti því næst starfsemi og eðli tæknimiðstöðva frá ýmsum hliðum. Hann lýsti í stuttu máli starfsemi OSC og hvernig hún tengdist menntun og væri stuðningur við hana. Síðan vék hann að stöðunni hérlendis, og virtist hafa sett sig furðu vel inn í þjóðlífshætti, stjórnkerfi og menntun. Fór hann m.a. yfir þætti í Sóknaráætlun 20/20 og sýndi fram á að tæknimiðstöð gæti verið öflugur stuðningur við meginmarkmið hennar um samkeppnishæfni og að halda hæfu fólki í landinu. Hann dró fram reynslu annarra þjóða af starfsemi tæknimiðstöðva og sagðist telja að unnt væri að yfirfæra hana á Ísland. Sagði að nokkur eðlismunur væri á rekstrarháttum tæknimiðstöðva í Ameríku og Evrópu og sjálfsagt væri að líta fremur til þeirra evrópsku sem fyrirmyndar hér. Grant lagði einnig áherslu á að unnt væri að fara ýmsar leiðir til að koma tæknimiðstöð á fót. Ekki væri þörf á að leggja í rándýrar byggingar og búnað í byrjun. Einfaldasta form tæknimiðstöðvar væri algjör fjarvinna (outreach programs), sem byggði á fjarkennslu, heimsóknum í skóla o.þ.h. Hann taldi mikilvægast núna að setja upp tímasetta áætlun um stofnsetningu tæknimiðstöðvar; nú þegar hún væri roðin hluti af áætlun stjórnvalda á næsta áratug.

Þingmenn voru mjög áhugasamir um málefnið og spurðu margs. M.a. var spurt um aðsóknartölur tæknimiðstöðva; hliðarstarfsemi þeirra, t.d. söfn, samræmingu á starfsemi þeirra við námskrár o.fl. Grant svaraði skilmerkilega öllum spurningum. Nokkrum spurningum var einnig beint til forsvarsmanna ÁTAKs; m.a. um gang undirbúningsstarfsins; nýtingu fjárveitinga og sýn þeirra á framhaldið. Fundurinn var allur á mjög jákvæðum nótum. Nokkrir þingmanna voru kunnugir starfsemi tæknimiðstöðva; höfðu komið á slíkar í utanlandsferðum. Varð ekki vart neinnar tregðu að þeirra hálfu við að hér yrði stofnsett tæknimiðstöð í samræmi við fyrirliggjandi áætlanir, þó ekki væri hér tekin ákvörðun af neinu tagi.

Katrin Jakobsdóttir mennta- og menningarmálaráðherra veitti viðtal snemma næsta dags; 4. maí. Að hálfu undirbúningsfólks mættu Valdimar; Elinóra; Grant Troop og Svanborg R. Jónsdóttir. Að hálfu ráðuneytisins mættu, auk raðherra; Rósa Gunnarsdóttir sérfræðingur á menntasviði og Berglind Rós Magnúsdóttir ráðgjafi ráðherra. Menntamálaráðherra gaf Valdimar orðið, en hann vísaði því þegar til Grants, þar sem þegar hafði verið sent erindi til ráðuneytisins um málefnið og stöðu þess. Grant Troop hélt nokkra tölu um tæknimiðstöðvar og skyld málefni; svipað og hann hafði áður gert á fundi menntamálanefndar. Katrín hlustaði af áhuga og skaut inn nokkrum spurningum. Sagðist hún nýverið hafa verið á ferð í Toronto en því miður ekki farið á OSC. Hún hafði áhuga á tengingu tæknimiðstöðva við skólastarf og námskrár og hvernig unnt væri að koma málefninu af stað á sem hakvæmastan hátt. Stakk hún uppá því að stofnaður yrði vinnuhópur, jafnvel þegar á þessu sumri, sem myndi skoða hvernig best yrði staðið að stofnsetningu tæknimiðstöðvar. Aðrir fundarmenn lögðu einnig ýmislegt til málanna.

Ef marka má áhuga menntamálanefndar og mennta- og menningarmálaráðherra má ljóst vera að aldrei fyrr hefur verið jafn góður hljómgrunnur fyrir stefnumálum ÁTAKs. Mikilvægt er að nýta þennan mikla áhuga og finna sem fyrst flöt á raunhæfum framgangi málefnisins. Ekki er þó síður mikilvægt í því efni að halda til haga því mikla strarfi og því frumkvæði sem áhugamenn hafa hingað til átt í þessu efni. Affarasælast er að ÁTAK stýri verkefninu áfram enn um sinn, en eigi við það nána og góða samvinnu við stjórnvöld.

VÖ