Reynslan er besti kennarinn!
Tæknimiðstöðvar eru starfræktar í flestöllum tæknivæddum ríkjum heims, þó enn hafi ekkert slíkt komist upp í heild hérlendis. Erlend söfn bera iðulega í sér heitið "science center"; "science museum" eða "technology museum".
Til skamms tíma nefndist þetta verkefni "Tæknisafn Íslands", en hefur nú verið breytt. Orðið "safn" gefur kannski ekki rétta hugmynd um þá stofnun sem hér er rætt um. Hugmyndir margra um söfn er að þau séu rykfallinn geymslustaður fyrir gamla muni, eða sýningar sem áhorfandinn getur skoðað án nokkurrar íhlutunar. Tæknimiðstöðvar eru annað og meira. Vissulega fást þær við söfnun muna og heimilda og minjasýningar eru hluti af starfseminni. En megintilgangurinn er þó að fá gestinn til að taka þátt í sýningunni; fá hann til að hugsa; vekja áhuga hans og auka skilning. Rauði þráðurinn er gagnvirkni ("hands-on") en ekki sýningarhald. Tæknisöfn eru samsett af mörgum þáttum og leggja mjög mismunandi áherslu á þá. Sum stunda verulega minjagripasöfnun sem hliðargrein, en öll leggja þau megináherslu á leiki og tilraunir í því sem hér er nefnt "vísindastofa", (á ensku "science center"). Höfuðtilgangur þessara stofnana er allstaðar sá sami; að efla rökhugsun, tæknivitund og vekja áhuga, um leið og kynnt er tækniþróun, nýsköpun og þekkingarleit. Fjölbreytni er þó mikil og áherslumunur milli einstakra stofnana. Í stórum dráttum má skipta starfsemi dæmigerðrar tæknimiðstöðvar í nokkra meginþætti:
Vísindastofa
Tæknifræðsla
Tækniþróunarsýning
Hugvitsmenn
Skólastarf
Fræðastarf
Önnur starfsemi
Íslenska tæknisafnið þarf að taka mið af okkar sérkennum, en að öðru leyti er skynsamlegt að taka mið af reynslu annarra þjóða. Nánar hér.
Í þessu efni er fróðlegt að skoða þessa vefsíðu ASTC, alþjóðasamtaka vísindastofa og tæknisafna;http://www.astc.org/resource/case/index.htm
Einnig er hér góð og athyglisverð grein eftir Bergþóru Jónsdóttur sem birtist í Mbl. 24.09.2008: "Verksmiðja vísindanna".
| < Fyrri |
|---|