Tæknimiðstöð Íslands

Tildrög
Tenglar vegna undirbúningsstarfsins
Þörfin lengi augljós.
Eflaust hefur mörgum oftsinnis komið í hug að hér vantaði stofnun á borð við þá sem hér er um rætt, og hlotið hefur vinnuheitið Tæknimiðstöð Íslands.  Fjölmargir Íslendingar heimsækja árlega sambærilegar stofnanir erlendis; kennarar hafa fundið þörf fyrir hvetjandi stofnun og kennslutæki af þessu tagi; fræðimenn hafa furðað sig á skipulagsleysi í þessari grein menningarmála og hugvitsmenn og frumkvöðlar hafa horft upp á verk sín og sinna kollega verða glötun að bráð sökum aðstöðu- og sinnuleysis.  Einhverra hluta vegna hefur þó dregist úr hömlu að þörfin yrði gerð augljós; aðilar leggðu saman krafta sína og færu að undirbúa framkvæmdir.

Neistinn.
Vorið 2004 var haldin mikil sýning í Félagsheimilinu Þjórsárveri undir nafninu  "Hugvit og hagleikur".  Sú sýning fjallaði um verk hinna mörgu uppfinningamanna, hönnuða og annarra frumherja sem lifað hafa og starfað hér um slóðir, fyrr og nú.  Eftir því sem næst verður komist hefur gróska í þeim efnum óvíða verið meiri annarsstaðar á landinu.  Nánar um það í samnefndri bók sem gefin var út í tengslum við sýninguna.  Sýningin var nokkuð umfangsmikil og fjöldi gripa reyndist meiri en rúm var fyrir.  Var þó sýnt úti og inni.  Jafnhliða var kynning á starfsemi Landssambands hugvitsmanna og Impru, nýsköpunarmiðstöð.  Aðsókn var mjög mikil og greinilegt að áhugi er fyrir starfsemi hugvitsmanna.  Heiðursgestir voru forseti Íslands og frú, og hélt forsetinn opnunarræðu.  Hér var um sérstæðan viðburð að ræða, en kannski var þó enn merkilegri sú atburðarrás sem þá hófst.  Í sinni opnunarræðu hvatti forseti til þess að hafin væri vinna við undirbúning safns og söfnun heimilda varðandi íslenska hugvitsmenn. 

Sýningin varð tilefni umræðna um varðveislu verka og heimilda um frumkvöðla.  Segja má að varðveisla þessa þáttar þjóðmenningarinnar sé landsmönnum til lítils sóma.  Ísland hefur alið fjölmarga frumkvöðla, hugsuði og uppfinningamenn.  Sumir hafa kannski verið svo langt á undan sinni skilningsvana samtíð að verk þeirra urðu einungis til athlægis og háðs.  Öðrum tókst að koma verkum sínum á framfæri og marka merkframfaraskref.  Enn aðrir fengust við breytingar á erlendum aðferðum og aðlögun þeirra að okkar aðstæðum.  Það er m.a. þessum frumkvöðlum að þakka að íslenska þjóðin lifði af gegnum aldir þrenginga, hungurs og harðræðis, og að hún rétti úr kútnum og komst í fremstu röð tæknivæddra þjóða.  Hvað vitum við um þetta fólk ?  Hvernig höfum við haldið minningu þess til haga ?  Hvernig getum við nýtt okkur sköpunargleði þeirra til eflingar frumkvöðlahugsun í dag ?  Getum við komið á einn stað í dag og kynnst þessu merkilega frumkvöðlastarfi ?  Svo er því miður ekki.  

Umræðan hefst.
Tveir áhugamenn og aðstandendur sýningarinnar, Valdimar Össurarson og Kristján Gestsson, ræddu þessi mál nokkuð í aðdraganda sýningarinnar.  Þótti þeim að við svo búið mætti ekki standa; tóku þetta mál upp á sína arma og hófu að kanna hvort hér væri hægt að finna farvegi til úrbóta.  Báðum rann blóðið til skyldunnar að vissu leyti, því Valdimar hefur töluverða reynslu af kennslu, m.a. í raungreinum, og Kristján er af ætt hugvitsmanna frá Forsæti í Flóa.  Áttu þeir um tíma árangursríkt samstarf um ýmsar framkvæmdir, m.a. varðandi uppbyggingu í Þjórsárveri og um uppbyggingu ferðamála í austanverðum Flóanum.

Fleira vantar.
Strax komu önnur skyld mál upp á yfirborðið sem einnig krefjast skjótrar úrlausnar.  Það er nefnilega svo að við, hinir tæknivæddu og velmegandi Íslendingar nútímans, höfum enn ekki komið okkur upp þeirri stofnun sem sjálfsögð þykir í menntakerfum erlendis og nefnist á ensku "science center", sem þýða má vísindastofa.  Þar eru tæki og búnaður til að áhorfandinn geti sjálfur upplifað og gert tilraunir og niðurstöður eru útskýrðar á aðgengilegan hátt.  Þeir sem fengist hafa við raungreinakennslu vita best að slík sýnikennsla getur skilið meira eftir sig en langur munnlegur og bóklegur ítroðningur. Vísi að þessu má reyndar finna hjá einstaka skólum og fyrirtækjum, en ekkert sem gagnast okkar skólakerfi í heild.  Það kerfi er að mörgu leyti sniðið eftir erlendum fyrirmyndum, og því vantar hér stóran bita í púsluspilið.  Sívaxandi krafa er nú gerð um eflingu raungreinakennslu og frumkvöðlahugsunar.  Stofnun vísindastofu í þágu menntunar er því orðin aðkallandi.  Nánar er stofum þessum lýst hér annarsstaðar á vefnum.

Horft útfyrir landsteina.
Áhugahópurinn hélt áfram sínum könnunum, og beindist athyglin fljótlega að stofnunum erlendis sem hafa á sínum snærum báða ofangreinda þætti sem hér vantar, en það eru tæknisöfn og tæknimiðstöðvar.  Hvert einasta ríki sem hefur að baki einhverja tæknisögu og heldur úti menntarstarfsemi hefur komið sér upp slíkri stofnun.  Við Íslendingar erum í því tilliti á bekk með vanþróuðum ríkjum.  Ástæður þess eru ekki augljósar.  Við erum efnahagslega betur stæð en margar þessara þjóða.  Við erum með vel þróað menntakerfi.  Við erum í hópi framsæknustu þjóða útávið.  Ástæðan virðist vera andvaraleysi og skortur á framtaki.

Stofnuð nefnd.
Árið 2003 stóð Valdimar Össurarson fyrir stofnun Ferðamálanefndar Austur-Flóa og var formaður hennar.  Auk hans sátu í nefndinni Alma Oddsdóttir og Elísabet Jóhannsdóttir.  Nefndin, sem skipuð var áhugafólki úr Villingaholts- Hraungerðis- og Gaulverjabæjarhreppum, hóf þegar brautryðjendastarf til uppbyggingar og aukningar í ferðaþjónustu á svæðinu.  Meðal margra verkefna tók nefndin að sér rannsóknir og undirbúningsstarf viðvíkjandi Tæknisafni Íslands, eins og hugmyndin var upphaflega nefnd.  Ætlunin var að kanna til hlítar hugsanlegan starfsgrundvöll og jafnvel möguleika á að það yrði vistað á starfssvæði nefndarinnar.  Var bent á ýmis rök því til stuðnings, en þó var nefndin einhuga um að láta ekki deilur um staðsetningu standa stofnun og starfsemi safnsins fyrir þrifum.
Þessi undirbúningsnefnd fór í gegnum nokkrar breytingar, einkum vegna sameiningar sveitarfélaga.  Við sameiningu fyrrnefndra hreppa í Flóahrepps var Ferðamálanefnd Austur-Flóa lögð niður og tímabundið tók Atvinnu- og ferðamálanefnd Flóahrepps við sem undirbúningsnefnd T.Í.  Það hlutverk færðist svo í hendur Ferðamálafélags Flóamanna þegar það var stofnað að frumkvæði Valdimars, í febrúar 2007.  FF var sjálfstætt áhugamannafélag og tók við öllum verkefnum FAF, þar á meðal undirbúningsvinnu vegna Tæknisafns Íslands.  Vann Ferðamálafélagið að verkefninu af miklum krafti í eitt ár, og efndi á þeim tíma til víðtæks samstarfs og samráðs.

ÁTAK stofnað
14. febrúar 2008 var stofnað sérstakt undirbúningsfélag til að sjá um undirbúning verkefnisins.  Nafn þess er ÁTAK, sem stendur fyrir "Áhugasamtök um tæknimiðstöð fyrir almenning og kennslu".  Að félaginu standa þeir einstaklingar sem unnið hafa mest að málefninu hingað til, en auk þess fjölmargir aðilar sem komið hafa að því á síðari stigum, einkum sem fulltrúar landssambanda og stofnana á sviði menntunar, nýsköpunar og annarra þjóðlífsþátta.  Öflugasti stofnaðilinn er Félag iðn- og tæknigreina, FIT, sem hefur á að skipa um 4000 félagsmönnum.  ÁTAK  er opið áhugamannafélag og geta allir gerst félagsmenn sem vilja leggja áherslu á að verkefnið verði að veruleika.  Engar skuldbindingar fylgja aðild, og engin félagsgjöld eru innheimt.  ÁTAK aflar styrkfjár til sinnar starfsemi úr opinberum sjóðum, og hefur m.a. notið lítilsháttar framlaga á fjárlögum Alþingis og frá ríkisstjórn Íslands.  Féð nýtist m.a. til greiðslu á sérfræðiálitum, skýrslugerð, kynningarstarfi, útgáfu, funda og skrifstofuhalds, en vinna undirbúningsaðila hefur hingað til verið sjálfboðastarf.

Kannanir og viðtöl.
Undirbúningsaðilar hafa unnið mikið starf í að kynna sér stöðu mála, þörfina og viðhorf ýmissa aðila.  Meðal hinna fyrstu sem rætt var við var Landssamband hugvitsmanna.  Það hefur sýnt málinu mikinn áhuga og hefur stjórn þess stutt þær hugmyndir sem unnið hefur verið eftir.  LHM hefur lengi barist fyrir stofnsetningu safns vegna íslenskra uppfinninga, en orðið lítt ágengt.  Umgengni við muni og minningu hugvitsmanna hafa verið þjóðinni til skammar hingað til.  Tæknimiðstöð Íslands er tækifæri til að bæta fyrir það að nokkru.  Hafið er samstarfsverkefni ÁTAKs og LHM um skráningu á íslenskri hugvitsmannasögu.  Verður það mikið verk og reynt að vanda til þess eftir föngum, m.a. með þátttöku fræðimanna.  Reykjavíkurakademían er aðili að verkefninu, og mun líklega hafa milligöngu um aðkomu fræðimanna að því.  

Jákvæð viðhorf hvarvetna.
Margir aðrir aðilar hafa verið spurðir álits og fyrir þeim kynnt þessi hugmynd.  Undantekningarlaust hafa viðbrögð verið mjög jákvæð;  allir sjá nauðsyn þessarar stofnunar en um leið vakna ýmsar spurningar, einkum um rekstur og fjármögnun.  Valdimar hefur kynnt þetta mál víða, m.a. ritað nokkrar blaðagreinar.

Tilstuðlan Alþingis og ríkisstjórnar.
Eðli málsins samkvæmt hefur ríkisstjórn Íslands verið upplýst um stöðu þessa máls á öllum stigum og hafa nokkrir ráðherrar og þingmenn verið áhugasamir um framgang þess.   Almennt telja ráðamenn að hér sé um þarft mál að ræða, eftir að hafa kynnt sér hvað hér er á ferðinni, en skilningur þeirra mætti þó vera víðtækari og meiri. Málið var kynnt alþingismönnum á fyrstu stigum, og hefur Alþingi síðan stöðugt verið uppýst um stöðu undirbúnings á hverjum tíma. 
Fjárlaganefnd Alþingis veitti kr. 500.000 styrk á fjárlögum 2006 til undirbúnings Tæknimiðstöð Íslands, 1.000.000 á fjárlögum 2007, og sömu upphæð 2008.  Auk þess veitti ríkisstjórnin jafnhárri upphæð til framgangs málsins 2008.  Með því lýsir Alþingi og ríkisstjórn trausti á þau vinnubrögð sem viðhöfð eru, og á þá aðila sem að undirbúningnum standa.  Í febrúar 2007 vakti Björgvin G Sigurðsson máls á þessu málefni á Alþingi með fyrirspurn til menntamálaráðherra.  Í svari ráðherra, og máli annarra þingmanna sem til máls tóku, kom fram að vel þykir hafa verið staðið að undirbúningsvinnunni hingað til og þótti öllum að um þarft málefni væri að ræða.  Fyrir tilstuðlan Björgvins, sem viðskiptaráðherra, veitti ríkisstjórnin aukaframlag til vekefnisins árið 2008, kr. 1.000.000.

Kynnisferðir í norræn tæknisöfn. Ferðamálanefnd Austur-Flóa kynnti sér starfsemi tæknisafna í okkar nágrannalöndum. Farið var í Tekniska Museet í Stokkhólmi í febrúar 2006.   Nefndarfólki var sýnt safnið og haldnir voru fundir með starfsfólki og stjórnendum, auk þess sem safnstjóri bauð til hádegisverðar.  Telja safnstjórnendur að áætlanir nefndarinnar séu raunhæfar í öllum aðalatriðum, og miðað við þeirra reynslu myndi íslenskt tæknisafn koma að góðum notum í menntun.  E.t.v. væri kostur að geta mótað nýja stofnun á stuttum tíma frá grunni, í stað þess að TM hefði verið langan tíma í uppbyggingu.  Heitið var liðsinni eftir því sem tök væru á.  Í sömu ferð var heimsótt Norsk Teknisk Museum í Osló.  Safnstjóri kynnti starfsemi safnsins ítarlega.  Safnið var skoðað og haldinn fundur þar sem margs var spurt og mörgu svarað.  Hétu stjórnendur NTM aðstoð eftir því sem hægt væri, ef af stofnun Tæknimiðstöðvar hér yrði.  Segja má að bæði þessi höfuðsöfn séu áþekk að stærð þó munur sé á milli einstakra deilda.  Fjölmargt í starfsemi þeirra gæti orðið okkur góð fyrirmynd, en ljóst er þó að sníða þarf Tæknimiðstöð Íslands að aðstæðum hér, og nýta sér sem best það skipulag sem nú er í mennta- og safnamálum.  Hefðir og áherslur í tækniþróun hvers lands móta einnig sýningar og starfsemi.  Boð nágrannanna um aðstoð gæti komið okkur vel.

Sérfræðiálit um stofn- og rekstrarkostnað.
Undirbúningsnefnd T.Í leitaði til  Verkfræðistofu Sigurðar Thoroddsen um gerð kostnaðarmats varðandi stofnsetningu og rekstur íslenskrar þjóðartæknimiðstöðvar.  Ari Guðmundsson verkfærðingur hjá útibúi VST á Selfossi stýrði þessu verki, með aðstoð Susanne Freuler.  Skiluðu þau mjög vandaðri skýrslu í apríl 2006, byggðri á bestu fáanlegu forsendum sem þá lágu fyrir.  Leitað var gagna víða, bæði innlendis sem erlendis.  Skýrsla VST hefur verið lögð til grundvallar í þeirri vinnu sem síðan hefur farið fram, en að sjálfsögðu þarf að vinna slíkt mat að nýju eftir því sem nýjar forsendur birtast. Skýrsluna má lesa hér.

Áfangaskýrsla 2006 og kynningarfundur.
1. desember 2006 var áfangaskýrsla undirbúningsnefndar T.Í. lögð fram á kynningarfundi í Félagsheimilinu Þjórsárveri.  Á fundinn mættu bæði sérfræðingar og áhugafólk.  Sérstakur gestur undirbúningsnefndar var Lars Paulsson frá Tekniska Museet í Stokkhólmi.  Hann flutti erindi um starfsemi þess safns, og hvernig það þjónar skólum og menningarlífi.  Viðstaddir voru m.a. fulltrúi menntamálaráðherra, sem veitti áfangaskýrslunni viðtöku; formaður Landssambands hugvitsmanna, fulltrúi Félags raungreinakennara, fulltrúi Samtaka iðnaðarins og margir aðrir góðir gestir.  Að lokinni kynningu verkefnisstjóra á efni áfangaskýrslunnar og afhendingu hennar tóku margir til máls.  Kom fram í máli allra að mikil þörf væri á stofnun af þessu tagi og að málið þyldi ekki frekari bið.  Var undirbúningsnefnd hvött til að halda starfi sínu áfram og afla fylgis við það.  Áfangaskýrsluna má lesa hér.

Kynnisferð og fundir í Kanada 2007
Verkefnisstjóri heimsótti tæknimiðstöðvarnar í Toronto og Halifax í september 2007.  Auk þess að skoða stofnanirnar átti hann fundi með stjórnendum.  Ontario Science Centre í Toronto er stærsta vísindamiðstöð Kanada og eitt það elsta í heimi.  Það hefur verið leiðandi í uppbyggingu svona stofnana um víða veröld, og hafði boðið sérfræðiaðstoð við uppbyggingu Tæknimiðstöðvar Íslands samkvæmt ítarlegri áætlun.  Var það staðfest á fundi með verkefnisstjóra, tækist að fjármagna þá aðstoð.  Tengiliður okkar við OSC er Cathie Spencer.  Discovery Centre í Halifax er mun minna setur, og e.t.v. nær þeirri stærð sem hér myndi verða.  Á fundi með safnstjóra þar, Sally Camus, fengust margar gagnlegar upplýsingar, auk þess sem þar var einnig heitið margvíslegri aðstoð.

Álit félagasamtaka og stofnana
Á miðju ári 2007 var sent bréf til fjölmargra landssambanda og nokkurra stofnana sem láta sig varða málefni menntunar og menningar í landinu.  Í sama bréfi var óskað eftir tilnefningu fulltrúa í samráðshóp sem haft gæti áhrif á undirbúningsvinnuna.  Bárust svör frá flestum, og eru í stórum dráttum á þessa leið:
Félag íslenskra kennara í nýsköpunar- og frumkvöðlafræðum mælir með stofnun tæknisafns og telur það geta orðið góðan stuðning á starfssviði félagsins.  Skipar fulltrúa í samráðshóp.
Félag raungreinakennara lýsir ánægju með undirbúningsstarfið og telur stofnun tæknisafns mikilvæga.  Skipar fulltrúa í samráðshópinn.
Landssamtökun heimili og skóli lýsa yfir ánægju með undirbúninginn; telja safnið kærkomið og mikilvægt kennslutæki og fræðandi viðkomustað fjöldkyldunnar.  Skipa fulltrúa í samráðshóp.
Félag Vélastjóra og málmiðnaðarmanna lýsir yfir ánægju með starfið og skipar í undirbúningshópinn.
Félag iðn- og tæknigreina lýsir yfir fullum áhuga og telur þörf fyrir slíka stofnun.  Skipar fulltrúa.
Landssamband hugvitsmanna hafði áður lýst stuðningi sínum við verkefnið og á fulltrúa í samráðshópnum.
KVENN eru nýstofnuð samtök kvenna í nýsköpun og frumkvöðlastarfi og eiga þau fulltrúa í hópnum.
Önnur landssambönd skiluðu jákvæðu áliti, en töldu ekki ástæðu til að skipa fulltrúa í hópinn að svo stöddu:  Þ.á.m.  Tæknifræðingafélag Íslands, Samtök iðnaðarins, Rafiðnaðarsamband Íslands, Samorka, Byggðastofnun og Alþýðusamband Íslands.

Samstarfshópur stofnaður
Í framhaldi af þessum tilnefningum var stofnaður samstarfshópur um undirbúning Tæknisafns Íslands, og samanstendur hann af framangreindum fulltrúum landssambanda og undirbúningsnefndinni.  Hópurinn hefur þegar hafið störf, en helstu verkefni hans eru að móta vinnutilhögun undirbúnings, taka þátt í markmiðssetningu og forma megindrætti hinnar nýju stofnunar, auk þess að virkja öll hugsanleg öfl til sameiginlegs átaks.  Rætt er um ýmsar leiðir að markinu, og verður greint frá niðurstöðum hér á vefnum.

Viðræður og kannanir 2007
Rætt var við fjölmarga aðila, meðal annars margar sveitarstjórnir á höfuðborgarsvæðinu og nágrenni þess.  Sveitarstjórnarmenn hafa flestir áhuga á málefninu, og telja stofnun af þessu tagi vera mikilvægt hjálpartæki við kennslu á yngri skólastigum.  Þó sveitarstjórnir beri ábyrgð á því fræðslustigi benda þær á að þeim er þröngur stakkur skorinn í tekjuöflun af hendi ríkisins og því komi vart til greina að einstakt sveitarfélag verði leiðandi í uppbyggingu þessa verkefnis.  Auk þess sé það hlutverk ríkisins að móta starfshætti og reglur kringum grunnmenntunina.  Það hljóti því að verða verkefni ríkisins að standa að formun og undirbúningi þessarar stofnunar að opinberri hálfu, hvernig svo sem verður háttað starfrækslu hennar framvegis.  Engu að síður þarf fljótlega að koma á hreint vistunarmálum tæknimiðstöðvarinnar og þar hlýtur væntanlegt heimasveitarfélag að koma sterklega að málum.  
Leitað var formlega eftir áliti Safnaráðs, og telur það að Tæknimiðstöðin muni ekki verða flokkað sem safn.  Enn er of snemmt að fullyrða um þannig skilgreiningu, og líklega mun starfsemin falla að einhverju leyti undir skilgreiningu safnalaga.
Verkefnisstjóri hefur átt viðræður við Helga Torfason, safnstjóra nýstofnaðs Náttúruminjasafns Íslands.  Sú stofnun er nú í mótun, en engin uppbygging hafin enn.  Er álit beggja að margt mæli með skoðun þess að byggja þessar stofnanir upp saman.  Með vistun þeirra á sama stað væri hægt að koma við margvíslegri samnýtingu á þjónusturýmum og hagræði í rekstri beggja.  Þetta þarf að ræða frekar.
Verkefnisstjóri átti viðræður við fulltrúa Háskóla Íslands, en HÍ er í samstarfi við KhÍ og OR við undirbúning einhverskonar menntaskemmtigarðs í Reykjavík.  Staðfestu fulltrúar HÍ það sem áður hafði komið fram skriflega; að þessi tvö verkefni væru svo ólík að þeirra verkefni myndi ekki spilla fyrir framgangi Tæknimiðstöðvar Íslands.  Einnig átti verkefnisstjóri viðræður við fulltrúa Háskóla Reykjavíkur, og var þar mikill áhugi á verkefninu.  Mun HR fylgjast með framgangi málsins og koma að því eftir því sem aðstæður leyfa.  Forseta Íslands var fært þakkarskjal þar sem honum er þakkað fyrir sinn þátt í því að undirbúningsvinnan fór af stað.  Í opnunarræðu á sýningunni "Hugvit og hagleikur" sem að ofan er getið, hvatti herra Ólafur til þess að komið yrði á fót uppfinningasafni sem helgað yrði íslensku hugvitsfólki.

Tæknisafn verður Tæknimiðstöð
Ákveðið hefur verið að breyta vinnuheiti verkefnisins frá því sem verið hefur; "Tæknisafn Íslands" í "Tæknimiðstöð Íslands".  Ástæðan er einkum sú að fyrra heiti olli víða misskilningi.  Eðli þeirrar stofnunar sem hér er í undirbúningi er mjög lítið þekkt, og margir sem málið var kynnt fyrir drógu þegar rangar ályktanir er þeir heyrðu heitið "safn".  Jafnvel varð þess vart í menntamálaráðuneytinu þegar leitað var eftir viðbrögðum þaðan, enda þó mikið starf hafi verið lagt í kynningar.  Vissulega mun starfsemi stofnunarinnar verða að einhverju leyti á safnasviði, fari áætlanir eftir, en megináhersla verður þó lögð á gagnvirkni, líkt og gert er hjá þeim erlendu science center sem höfð eru til fyrirmyndar.  Tæknimiðstöð er nær því heiti sem oftast er notað í alþjóðlegu samhengi; "science center", og hefur enn ekki fundist orð sem kemst nær því.  Ítrekað skal að um vinnuheiti er að ræða en nafn til frambúðar verður fundið síðar.

Árið 2008
ÁTAK tók við umsjón undirbúnings í febrúar 2008.  Framundan er vinna við 3. áfanga verkefnisins.  Helstu atriði hans eru eftirfarandi: Í fyrsta lagi verður unnið að gerð fullmótaðs rekstrarlíkans og megindrátta varðandi fyrirhugaða stofnun.  Þessu fylgir viðamikil heimildaöflun, samráð og sérfræðivinna.  Í öðru lagi verður samstarfsnetið eflt, bæði innan- og utanlands.  Í þriðja lagi verður hafin viðamikil kynning á hugmyndum meðal almennings og þeirra aðila sem koma að stofnun, starfrækslu og notkun Tæknimiðstöðvarinnar.  Fyrir liggur ítarleg áætlun Ontario Science Centre í Toronto um tilhögun þessa áfanga og tilboð þeirra um aðkomu sem sérfræðinga í samvinnu við innlenda aðila og aðra.  Rekstrarmódel þetta er nauðsynlegur áfangi, til að hugsanlegir kostunaraðilar geti tekið upplýstar ákvarðanir um sína aðild, byggðar á bestu fáanlegu forsendum.  Þetta á bæði við um alþingi og aðra opinbera aðila sem fyrirtæki og sjóði sem hugsanlega myndu koma að verkefninu.  Vonbrigðum olli að ekki fékkst nægilegt fé á fjárlögum ársins 2008 til að unnt væri að ráðast í þessa sérfræðivinnu.  Í stað 20 milljóna sem sótt var um var einungis veitt ein milljón á fjárlögum 2008.  Vissulega bætti úr að ríkisstjórn Íslands tvöfaldaði þá upphæð með sérframlagi, en dugði þó engan veginn til.  Efnt var til samvinnu við nokkrar erlendar tæknimiðstöðvar og sótt um í tvo fjölþjóðlega sjóði; Nora og Nordplus, en án árangurs.  Var fengið fé því lagt til hliðar að mestu og sótt um að nýju á fjárlögum 2009.  Efnahagslíf er í ólgusjó á haustdögum 2008; gjaldeyriskreppa og fjárhagsleg óvissa.  Við þær aðstæður gætu einhverjir haldið að tilgangslaust væri að leggja almannafé í verkefni af þessu tagi.  Sparnaður af því tagi væri þó hin mesta firra og rökleysa, þar sem með þeirri fjárveitingu væri ekki einungis lagt fé í menntun sem nýtist síðar meir í aukinni framleiðslu, tæknivæðingu og nýsköpun, heldur væri einnig ´lögð drög að opinberum framkvæmdum sem vissulega er þörf á í því mikla og vaxandi atvinnuleysi sem nú blasir við.  Verður að vænta þess að stjórnvöld fari loks að ná áttum í þessum efnum og veita þessu samfélagsverkefni það brautargengi sem með þarf.

Nánar verður sagt frá framhaldi undirbúningsstarfs  á fréttasíðu TÍ.